Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Anlar
Yaşam Mücadelesi
Umut
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Kişisel Gelişim
  Yol Alan Yazılar
  Bilmece
23. Madde Bürosu
Şiir Defterim
Günlüğüm
Hesapsız Kitapsız Se ...
İnsanlar neden yapam ...
İlişkiler ve özgürlü ...
Sen yürüyünce yol gö ...
Montaigne’in denemel ...
Günaydın
Blog yazıları
durum
nazar
boş bir kutu
Asla Pes Etme
"Sen benim için önemli de ...
Haftasonu tatili hakkında ...
Neden Ben?
Bu Yazıyı Okumalısınız
üçgenin iç açıları neden 180 derecedir., gün ortası kiraz, hayat işte, günlük, maşrapa, dostluk, iyilik ve doğruluk, mutluluk, bir fotoğrafın değeri, Jaqueline Onassis'in fotoğrafı tümü

Şu an sitede 14 kişi on-line
Bugün 395 ziyaretçi 
Toplam 16,777,215 ziyaretçi 
 
 
   
  İnsanlar neden yapamasın?
  08.06.2020 - Laboranite / Kişisel Gelişim / Yol Alan Yazılar
   
 

Yavaş yavaş dışarı çıkmaya başladım. Yeniden doğanın içerisinde olmak güzelmiş. Karşıdaki sitelerden birinde Koruluk varmış. İki yandan ağaçlar eğiliyor ve tam ortada bir serenat yapıyorlar.


Özel kuş evleri var. Gerçi kuşların evi olsa ne olur avcı kediler sırada bekliyorlar. Yer yer uzanmış da kediler. Bir tanesi güneşleniyor. Bir diğeri tilki uykusunda.

Dutluktan geçiyorum. Bembeyaz dutlar kaplamış yolu. Adeta bir halı gibi Arnavut kaldırımların üstünü kaplamışlar. Canlı iri diri duruyorlar. Dalından neden düşer acaba bir dut. Olgunlaştığı için mi. Bizler de hayatın dalından olgunlaşınca mı düşüyoruz? Olgunlaşmanın ölçüsü nedir ki? Meyvelerinki netmiş işte.


Bir binanın zemin katında bahçeye küçük bir masa kurulmuş çiçekli muşamba bir masaörtüsü var üzerinde iki tane sevimli mavi tabak duruyor.

Biz çocuk bakıyor pencereden demir parmaklıkları tutarak, burnu atmış. Ağzının kenarındaki beyaz salyayı elinin kenarı ile siliyor.

Kedinin biri ayaklarına sürtüyor bedenini. Hiç oralı bile olmuyor çocuk. Elleriyle sıkı sıkıya tuttuğu parmaklıklardan dışarı izliyor.

Başında sarı bir tülbent olan bir kadın geçiyor hemen yanındaki bahçeden. Oldukça şık giyinmiş. Bir BEJ pantolonu var. Başındaki sarı tülbent bütün gözleri ona çekiyor. Tülbentin bir kısmını koronavirüs bandı gibi kullanmış.

Yer yer Yaseminler açmış. Neşeli bir günün Çağrısı gibi her bir yana yayılmışlar. Kimi arnavut kaldırımlarının arasından hayat öpücüğü verir gibi kır çiçekleri çıkmış.

Hiç kimse yok. Sadece kuşlar, ben, ağaçlar ve yol var.

Doğanın içerisinde yürürken bir yandan da düşünüyorum; onlar yapabiliyorsa neden insanlar yapamazsın koca bir kışı geçiriyorlar uyuyarak ve sonra öyle karışıyorlar ki hayata yemyeşil capcanlı dipdiri o halde insanlar neden yapamasın?

   
   331 kez okunmuştur. Yorumlar (2) - Yorum yaz! - Etiketler :
   
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :