Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Anlar
Yaşam Mücadelesi
Umut
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Şiir Defterim
Günlüğüm
3 Nisan 2020
31 Mart 2020 100 Met ...
HASTALANDIM -22.03.2 ...
15 Mart 2020 Tedirgi ...
14 Mart 2020 Her yer ...
Yoksulluk
Kim o kim
Uyuyordum
Kapanlar
Sıkıntı
24 Ekim
İlişki
Yeniden Doğmak İçin 150 G ...
Sana geldim yine
Yeniden Doğmak İçin 150 G ...
kırmızı, kırmızı ev fotoğrafı, hangi filme gidelim?, film, özlem şiiri, özleme zamanı, şiir, elif, günlük, tümü

Şu an sitede 22 kişi on-line
Bugün 1,386 ziyaretçi 
Toplam 16,658,626 ziyaretçi 
 
 
   
  23 Şubat 2020 Yüzüm
  23.02.2020 - Anlar
   
 

Sabah uyandım ama çok yorgunum.
Birsürü git geller
Yastıkları sırtıma dayadım
Yatağı kapattım
Ayaklarımı uzattım 
Dizlerimin üzerinde de yastık var
Bilgisayarı üzerine koydum
Perdeler kapalı
Gidip iğne olmam gerek
Hiç iğnelik hissetmiyorum kendimi
Ama gideceğim
Biraz enerjimi toplasam
Gidip bir çay koysam iyi olurdu
Çekilmez bir günümdeyim
Ne kimse bana dokunsun ne ben kimseye dokunayım
Orhan Veli sokağından yeşil papağanların sesi geliyor
Perdeler kapalı ama
Ön bahçedeki çınarın üzerindeki serçelerin sesini duyabiliyorum
Ara ara ellerimi yüzüme götürüyorum
Yerinde duruyor mu diye kontrol ediyorum
Sanki yüzüm yok gibi
Bir insanın yüzü kaybolur mu
Böyle bir gerçeklik var mıdır
Bazen olur

   
   138 kez okunmuştur. Yorumlar (1) - Yorum yaz! - Etiketler :
   
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :