Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Anlar
Yaşam Mücadelesi
Umut
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Şiir Defterim
Günlüğüm
İstanbul'da Sonbahar
İyi bir dil arayışı
Çığlık
Issız Yol
İstanbul Uyanırken
sonbahar
Susmak bazen
yazı
:)
ışık sızıyor
İlişki
Yeniden Doğmak İçin 150 G ...
Yeniden Doğmak İçin 150 G ...
Sana geldim yine
Stavros Lantsias-Waltz Of ...
herman hesse, brahmanın oğlu, kitap özetleri, siddhartha, günlük, tv programları, soğuk algınlığı, uzay turizmi, günün fotoğrafları, tümü

Şu an sitede 12 kişi on-line
Bugün 2,130 ziyaretçi 
Toplam 15,527,911 ziyaretçi 
 
 
   
  İstanbul Depremi
  26.09.2019 - Anlar
   
 

Panik halka halka yayıldı. Koşuyordu insanlar. Nereye gider ki bu kadar insan. Oluk oluk nereye akar. Deprem birden geldi. Kimini çıplak ayak yakaladı. Kimini sırtında havlusu.

Dışardaydım. Herşey koptu bir anda. Masalar sandalyeler. Depremin fazla hissedildiği bir yerde olmalıyım. İnsanların yüzlerinde panik ve korku vardı.

Dışarıda yarım bahar.

Yüzümüzde keder kaldı. İstanbul bugün fena sallandı.

   
   128 kez okunmuştur. Yorumlar (2) - Yorum yaz! - Etiketler :
   
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :
   
   
Toplam 2 yorum yapılmıştır.
Tarih : 2019-09-26 19:27:46
İsim : Masal
Başlık : Deprem
Yorum : Lütfen dikkatli ol.
   
Tarih : 2019-09-27 04:48:37
İsim : semih
Başlık : sözüm yok
Yorum :
ah beni beni yar
vurdular ya yüreciğimden kuytuda
düştüm gayya kuyusuna
gurbanın olam can
pusuya düştüm
sözüm yok

bir can verem sana
hedayem olsun gerdanına
bir dizi inci misali
süsleyem yolun yordamın
parça olsun parçamdan
sözüm yok

ne galır elin eteğin çekersen
bu akıl durur mu tezenesinde sazın
bakarsın dağdır sevda
gidersen çare yok gayrısına
imdi düşsem de yoluna
sözüm yok

üç ettim beşi duysun deyu
masal ne ki
ben kıldım terki diyarı muhakkak
döner dedim yetişmeden ecel
kapım mı çaldı ki bileyim
sözüm yok

aha da yetişti sarının esvabı mintanıma
açtım ya gögsümü dirilene
kodum gitti cananı
bildiğimi unuttum yaram
bilemediğim galdı dilime
sözüm yok

öksüzem yetimem
dalından yaprak gibi düşmüşem
hele sor hatırım
nerdenim nasıl eksilmişem
izini anlamayana
sözüm yok

ufkunda eşarbın bağlamışım
gendime yol yapmışım
rüyam olmuş vuslatın
yolumdan çıkmışım
yoluna varmışım
sözüm yok

sözüm yok sana gurbanım
sözüm dilime yük ya
sözümden gayrı durmuşum
ne ettim ki ne dileyem
gün olmuş gece gelmiş
sözüm ne ola...

semih
***
Sözün yok olduğu yer

Sözleri bazen unuturum bende
İnsan en çok kırıldığı yerde unutur sözleri
Kırıkların, çatlakların arasına girer çünkü sözler
Depremler gibi
Alır, sarsar, bazen yutar, bazen sakat bırakır
Bazen insanın içinden bir şeyler alır gider

Sözüm yok şiirine dair…

Çok güzel olmuş
Bir halk deyişi gibi akmış
Bir insan neden yazar diye sorarım bazen
Sözü vardır çünkü yazacak
Sözün olmadığı yer
Yüreğin olmadığı yerdir
Bazen insanın yüreği olmuyor
Ama yürekli insanlar bilirler
....
Bu yorum Site Yöneticisi tarafından düzenlenmiştir.