Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Anlar
Yaşam Mücadelesi
Umut
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Şiir Defterim
Günlüğüm
Her şeyi, adımı bile ...
Tolstoy'un Bisikleti
Sana da Tuhaf Gelmiy ...
Bir İnsanın Aştan Ca ...
Dinmedi Gece
Günaydın
cumhuriyet
Kopmak
sonbahar
Susmak bazen
İnsan Neler Yapar Neler Y ...
Yağmur Yağıyor
Sessizlik
Martılar.. Martılar..
Kör Olmamak Gerek
film, Benjamin Button'un Tuhaf Hikayesi, hikaye, günlük arızalarım, günlük, mavi tabak, lebideryanın balkonunda, kar fotografı, kardan adam, tümü

Şu an sitede 7 kişi on-line
Bugün 974 ziyaretçi 
Toplam 15,664,914 ziyaretçi 
 
 
   
  Haziranın Onyedisi
  17.06.2019 - Umut
   
 

Seni düşündüm bugün, kimbilir ne yapıyorsun. Yine güleceksin bana ama kuş sesleri içinde yazıyorum sana. En çok onlarla birlikteyken yazıyorum.

Şurada bir kumru oluyor. Hani Çınarın üzerinde. Birden yeşil papağanlar geliyor. Martılar her zamanki gibi deli gibiler. Ama onlar tam karşıdalar...

Serçeler, saka kuşları...Bütün İstanbul kuş olup akıyor. 

Biri sabah yaptıklarını anlatıyor. Biri günün ortasından..Biri güneşi batırıyor sorma yani.

Sonra düşündüm seni aramışım..

Merhaba demişsin, nasılsın? Teşekkür ederim aradığın için. 

Mutlu oluyorum sonra. -Yok biliyorum tabii öyle demezsin, yine de demiş gibi kabul ederek, devam ediyoruz.-

Sesinde öyle buğulukta yok.  

Nasıl özlemişim böyle bir konuşmayı. Neden ben de bilmiyorum. Yani her insanın kendi hayata karşıma şekli vardır. Biryerlerinde bunu görmüş olmalıyım ama yoksa aramam bu kadar.

Sonra...

Sonra günü anlatıyorsun işte. Ama güzel konuşuyorsun.-Tabii senin için bir güzel konuşulacak insanlar vardır bir de konuşulmayacak-

Böyle ayırımlar yapıyorsun ama, hepimiz insanız. İnsan sesinin değdiği insana insanca davranır.

İçim eziliyor sonra. Diyorum ki neyine yetmiyor ki bak konuşmuş kadar oldun işte.

Bu gün zeytin ağacının bedenine dokundum. Tırtık tırtık. Elim parçalandı. Bir yerinden karıncalar yürüyor. Bir yerinden sümüklü böcekler. Bir yerinden tırtıllar. Ağaç değil hayvan yuvası gibi. Biz bir sesi barındıramıyoruz. Değil bir karınca bir sümüklü böceği.

İnsan bazen n'olur biliyor musun..o tırtıklara hasret kalır. Bir biz biliyoruz heralde hasretlik nedir? Allah bir bizim içimizde vermiş.

   
   468 kez okunmuştur. Yorumlar (7) - Yorum yaz! - Etiketler :
   
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :