Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Anlar
Yaşam Mücadelesi
Umut
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Şiir Defterim
Günlüğüm
Her şeyi, adımı bile ...
Tolstoy'un Bisikleti
Sana da Tuhaf Gelmiy ...
Bir İnsanın Aştan Ca ...
Dinmedi Gece
foto
Ahkam
Üçü mü ikisi mi bir arada ...
Merak
genel bakış
İnsan Neler Yapar Neler Y ...
Yağmur Yağıyor
Martılar.. Martılar..
Sessizlik
Kör Olmamak Gerek
, , , , , , , , , tümü

Şu an sitede 19 kişi on-line
Bugün 7,516 ziyaretçi 
Toplam 15,296,590 ziyaretçi 
 
 
   
  Martılar.. Martılar..
  13.06.2019 - Umut
   
 

Annemdeyim. O dikiş dikiyor. Ben de çalışıyorum. Bütün dikkatini makineye vermiş. Anne gözün ameliyatlı diyorum. Annenim beni salladığı yok. Sanırsın ben burada bostan korkuluğuyum. 

Bugün işe de gitmedin diyor zaten dertli dertli. O benden çok daha fazla dert ediyor işe gidip gitmememi.

Annemin dikiş makinesi Singer dikiş makinesi. Gözüne birdolu damla damladı. Acaba nasıl görüyor. Otomotiğe filan bağlamış olabilir mi görme yetisini.

Çay getirdi bana. Bıraktı gitti. O mu gözetmen, ben mi belli değil.

Martılar.. martılar... martılar... Pencereler açık..Deli gibi martı sesleri geliyor. Toplanıyorlar aynı anda aşağı doğru süzüyorlar ama çığlık çığlığa.. sonra tekrar yukarı. Hani dönme dolap en zirveden aşağı akmaya başlar ya...insanlar çığlık çığlığa bağırmaya başlar. İşte onlar da alçalırken öyle deli gibi bağırıyor. Nefesim kesiliyor onları dinlerken. Ben de sanki dağlardan tepelerden boşluğa düşüyorum bir anda. Bütün hücrelerime işliyor çığlıkları. 

Sonra yine normale dönüyorlar. Ama tempoyu düşürmek yok. Nasıl birşeydir acaba bu? Nerden buluyorlar bukadar enerjiyi..

   
   623 kez okunmuştur. Yorumlar (4) - Yorum yaz! - Etiketler :
   
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :