Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Anlar
Yaşam Mücadelesi
Umut
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Şiir Defterim
Günlüğüm
Yorgunum Be Can
13 Mart 2020 Her yer ...
Demek ki aşk varmış
Nar Çiçeği
20 Şubat 2020 Gridek ...
🍭
Mektup
Kutlama
Kelime
Nar
İnsan Neler Yapar Neler Y ...
Yağmur Yağıyor
Her şeyi, adımı bile unut ...
Sessizlik
Martılar.. Martılar..
mektup, ispanya evleri fotoğraf, ispanya da yaşam, çocuk el işi, çocuk parkım, el ile fil yapmak, erguvan, erguvan ağacı, mor dev, tümü

Şu an sitede 8 kişi on-line
Bugün 4,688 ziyaretçi 
Toplam 16,777,215 ziyaretçi 
 
 
   
  Kaymak Ağacı
  11.06.2019 - Umut
   
 



Sabah ezanını duyduğumda dışardaydım. Dut ağaçlarını izliyordum. Öyle sakin, öyle geniş geniş duruyorlardı ki bir süre ben de onlarla durdum. Ne kadar kocaman büyüyorlar. Yeşil küçük papağanlar aradan çıkıyor. Kargagiller ailesinden saksağanlar o boğuk sesleri ile dertlerini anlatıyordu. 

Seni düşündüm bir an. O şimdi ne yapıyordur diye. Acaba uyandın mı? Nefes alıyormuydun hala. Dutlara sordum. Uyanmış mıdır iyi midir dedim. Ne garip bir dünyada yaşıyoruz değil mi? Dutların diline düşmüşüz. Bazen oluyor işte böyle. Sonra malta eriklerinin arasından geçtim. Vişnelerin, kasımpatıların...

Yaseminlerin önünde durdum. Kimsesiz görünümlü, yalnız takılan ilginç bir köpek var buralarda. Çok ağırbaşlı. Öyle koyvermişliği de yok kendini. Yerde oturuyor ve kalkacaksa, önce bir ayağını kaldırıyor. Sonra yavaşla diğerini sonra öbür ayağını en son sol arka bacağını. Birbirimizi sürekli görürüz. Ne o ilgilenir benimle ne de ben onunla.

Devam ediyorum yürümeye... Kaymak Ağacının yanında soluklanacağım. İncirlerde kesiliyorum. Dönüp duruyorum etrafımda onlara bakarken. Karşıda belediye görevlisi yerleri süpürüyor. Bir o var sokakta bir de ben. 

Martıların sesi karışıyor incir yapraklarına. Bir an hayal mi gerçek mi diyorum. Göz alabildiğine incir olmak böyle bir şey demek ki. Kargalar… yine kargalar var.

Zamanın ezici yıpratıcılığı karşında bir sen kalmışsın görkemli. Senin öyle çok yüksek duyguların yoktur. Bazen bal kavanozuna girmiş ekmek gibi görürüm seni. Bilgi kırıntısına hasret yaşar mı insan. İşte sen öylesin. Bazen kütük gibi olur, beklersin. Anlamsız bir heyecanla başkalarının hiç umurunda olmayacak bir sırrı saklar gibi karışırsın hayata.

Saate baktım..Kaymak ağacında soluklanma zamanı gelmişti.

   
   564 kez okunmuştur. Yorumlar (2) - Yorum yaz! - Etiketler :
   
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :