Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Mutfağım
Bilgi Kumbaram
Mektuplar
Mizah
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
23. Madde Bürosu
Şiir Defterim
Günaydın Şiirleri
Yalnızlık
Özlem
Günlüğüm
Mektup Kutum
Hayvan Çiftliğim
Çocuk Parkım
Botanik Bahçem
Sevmek Seninle Olmak ...
Güneş kime doğar?
Verilmiş bize hüdada ...
5x5’likler
Muazzez
Nefes
.......
.....
.....
Ftrnd
Günaydın
Bahar bize de gelsene
Gün Sana Kavuşuyor
Ah İstanbul İstanbul olal ...
Öyle gözlerimin içerisind ...
günaydın hayat, günaydın canım, günaydın, bayram, , yolculuk, yolculuk fotoğrafı, bakımsız, günaydın şiirleri, günlük tümü

Şu an sitede 5 kişi on-line
Bugün 5,632 ziyaretçi 
Toplam 12,820,468 ziyaretçi 
 
 
   
  Seni görme umudu
  26.03.2018 - Şiir Defterim / Özlem
   
 

Sabah uyanır uyanmaz pencerelere baktım. Seni görme umudu ile perdeleri açık tutuyorum. Gerdanı kırmızı, mavi renk yanakları, kanat altı kızıl, yemyeşil bir kuş görmek sabah sabah herkesin harcı olmasa gerek. İç cebime yerleştirdiğim jasperi çıkardım.

 
Belki...
 
Gelmemiştin. Bakma sen her sabah pencere kenarına tünesem de biliyorum ki öyle hemen uğramazsın. Keyfin yerinde olması gerekir bir kere. Yada bir depremden çıkıyor olman. Yoksa çıkmazsın tüneğinden. Değer vermediğinden değil de göklere. Gerek görmezsin.
 
Günün zaten kendi içerisinde hikayesi vardır senin için. Yeni bir hikayeye gerek yoktur yani. Eksik yaşamış, eksik kalmışların sorunurdur o.
 
Belki bilirsin. Zamanın etekleri altında sadece yeşil günlere uyanmıyoruz ne yazık ki. Güneşi kaçırdığı için bütün gün yataktan çıkmayan, tüm çırpınışlarına rağmen hayatının baharında nefes alamayan o çocuğu gördüğümden beri toparlanamıyorum ben de. Ayağı kalkabilir miyin diye soran ama her deneyişinde çırpınarak can veren bir hasta belki o. Deli gibi doktorlardan korkan. 
 
"Deneyebilir misin diye sordum." Gün doğarken uyanabilir misin? Yada bana bir yol göster, uyandırabilmem için seni.
 
Düşündü.. bir kaç saat.. Bir kaç gün...
 
"Ancak çalışırsam güneşe yetişebilirim" dedi sonra. Geceleri de çalışmama izin vermelerini sağlayabilirsin belki.
 
"Beynim uyumuyor bir türlü."
 
Uzun çalışmaların sonucunda geceleri çalışmasını sağlayacak bir organizasyon yapabildim nihayet. Şimdi bir adım daha iyi gibi. Nöbet sayılarında azalma başladı. Tek başına başarabilecek mi bilemiyorum. Tek bildiğim çalışmanın ona iyi geldiği. Durmaksızın çalışmak..
 
Sana her zaman ulaşabilmek öyle kolay değil ne yazıkki. Dışarından bakan herhangi biri bunu dünyanın en kolay adımı gibi görebilir. Fakat kapının bir zili var çalışmıyor. O zile basmadan da bahçe kapısını aşamıyor insan. Koca koca demirler örmüşsün. Tek bir hareketinle yerlere serilen o demirler, sen gözlerini kapayıp görmek istemediğinde tüm dünya için hapis.
 
Oysaki demirlerin üzerinden atlayabilmeli insan. Sürekli test etmemeli karşısındakileri acaba şimdi ne kadar yükseğe çıkabilecek.
 
Koca koca şehirlerde yaşamamıza rağmen bazen sıcak bir sese, bizi biz yapan değerleri harlatan ufak bir ayrıntıya hasret kalabiliyor insan.
 
Hayat işte... 
   
   510 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum yaz! - Etiketler :
   
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :