Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Kişisel Gelişim
  Yol Alan Yazılar
  Bilmece
23. Madde Bürosu
Şiir Defterim
Günlüğüm
Sen yürüyünce yol gö ...
Montaigne’in denemel ...
Stockdale Paradoksu
Fazla Kurcalamayın H ...
Daha iyi yenil
:(
Üzüldüm..
Yol
Susmak...
Özlemişim...
Asla Pes Etme
"Sen benim için önemli de ...
Haftasonu tatili hakkında ...
Neden Ben?
Işık
görüşürüz, 2050'de nüfusumuz, hayat işte, türkiye nüfusu, , paşa, mektup, hayattan bizden, arayış, günlük tümü

Şu an sitede 9 kişi on-line
Bugün 7,250 ziyaretçi 
Toplam 14,116,855 ziyaretçi 
 
 
   
  Işık
  18.04.2008 - Laboranite / Kişisel Gelişim / Yol Alan Yazılar
   
 

Işığa Doğru

Fırtınalar çıkartırdı bulunduğum şehir ve benden nefret ederdi. Ne zaman tuzağına düşsem savrulurdum. Bir kapana tıkanıp nefes alamazdım. İçimde sözler birikirdi, tarifini unutmuş sözler..o sözlerin bir geçidi olmazdı. Ne zaman ki keşfe çıktım onu..ve tarihine dokundum, işte o gün ilk defa ışığı gördüm. Fırtınaların içerisindeki ışığı. Savruluyordum..Bir o yana bir bu yana savruluyordum ancak yine de yürüyordum.

Ne kadar önemliymiş meğer bir ışık.

İnsanın hayatında nasıl da bir çığır açabiliyormuş.

Neydi ki ışık?

Işık yaşanmışlıklardı. O şehrin üzerindeki hayatlardı. Başka dünyalara dokunmaktı.

Bakıyorum da,

Tarihe ilgi duymam böyle başlamış.

Hatta coğrafyaya..Hayatıma..Kaldımların bile hikayelerinin olabileceğini, kapıların her bir işlemesinin şiirinin olabileceğini böyle öğrenmişim.

Bu nedenle ne zaman ışık görsem..Bütün korkularımı, bütün açmazlarımı, bütün tembelliklerimi bir kenara bırakıp yol almaya başlıyorum.. 
 

   
   8,149 kez okunmuştur. Yorumlar (2) - Yorum yaz! - Etiketler : ışık, yol alan yazılar, hayatı anlama üzerine, kişisel gelişim, bir insanın yolculuğu, hayat ve biz, hayat işte, bir şehrin tarihini bilmeli, kaldırımlara dokunurken, hayata dair öyküler
   
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :