Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Yaşam Mücadelesi
Umut
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Şiir Defterim
Günlüğüm
Ağaç İnsanlar
Sen Rüzgar Olduğunda ...
Güneşe Dokunduğum Za ...
Seninle ne yapacağız
9. Günde yürüyüş
Zamanla zamansızlığın ara ...
:(
Üzüldüm..
Yol
Susmak...
Kız Nasıl İstenir?
Hikayem
Annem Kime Oy Verecek
Gamzelerin alık alık
"günaydın"
hayatın anlamı, öğle üzeri ne görülmeli, çiçekler, yoga yapıyoruz, güneşe selam, gelmelisin, mektup, zinnat, günün fotoğrafları, bugün istanbulda tümü

Şu an sitede 15 kişi on-line
Bugün 6,140 ziyaretçi 
Toplam 14,133,277 ziyaretçi 
 
serpme Etiketiyle İlişkili Tüm Yazılar
 
   
  Sevdiğimiz İnsanlar
  07.03.2008 - Günlüğüm
   
 

Sevdiğimiz insanlar nedense çevremizde olsun istiyoruz. Onların iyiliği, bizim de iyiliğimiz oluyor. Onların gülüşü bizim de gülüşümüz. Bir ufacık nefes alımlığı yaşıyoruz hayatı. En azından benim için öyle.

Bugün toplantı vardı.

Bizi içeri aldılar, beni de sıkı sıkı tembih ettiler. Aman konuşma..Sağda Cafer Bey var. Cafer Bey, şiirden iyi anlar sen kalkar iki kafiye yazarsın..sanarsın şiirdir, söylersin adamın kafasını bozarsın. Adam bizden bütün desteğini çeker.

Bir yandan orda olmamı istiyorlar, bir yandan tedirginler..Seni çağırdık ama..aman aman konuşma..Solda Rıfat Bey oturuyor..sakın ordu devlet işerinden bahsetme, Rıfat Bey devlet işerine karıştık diye bize laf eder. Bütün desteğini çeker.

Uyarılar da hiç bitmiyot..Aman aman başka konulara da girme..sakın konuşma..Masanın ortasında Fazilet hanım oturuyor, kendisi çok hassastır, bir yerden nem kapar biz telef oluruz.

Tamam da dedim, kurabiye var mı? Karnım çok açtı. Var olmaz olur mu dediler. Bütün taze kakaolu kurabiyeleri topladılar. Ben de onları yiyoırum. Bunlar da konuşuyor. Cafer Bey, Rıfat Bey, Fazilet Hanım habire birşeyşeyler soruyor. Soruyorlar ama bana soruyorlar. Ben de habire kurabiye yiyorum. Maksat ortalık karışmasın.

Bir ara herkes sus pus oldu. Bekliyorlar ki ben kurabiyeleri bitireyim. Rıfat Bey dedi ki, size yemek ısmarlayalım. Yok dedim teşekkür ederim. Sonra tekrar sordular.. Bütün millet gözümün içine bakıyor. Şimdi ben ne konuşayım.
Anlaşıldı ki, beni tek laf ettişrmeden ordan çıkarmayacaklar.
Baktım olmayacak...Dedim ki havalar da bahar.
Ortalık bir kızışsın mı..
Bir anda herkes birbirine girdi. Bu kadar kötü bir ortamda sen nasıl bahar dersin.
Ebleğe döndüm bir anda. Aşağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık..
O sırada Fazilet Hanım düştü bileğini incitti. İnanılmaz birşeydi. Sandalyeden düşmeyi becerdi hatun. Bir saniye hemen bakıyorum dedim. Sanki çok iyi anlıyormuş gibi, Fazilet Hanım'ın bileğine bakarken, Osman'ı aradım. Acil gel. Bacağım gitti. Osman 10 dakikada geldi. Hemen bacağı sardı. Biz kahramanlar gibi çıktık.

Günü atlattık. Bir dahaki sefere, ne dost hatrına ne kefen hatrına kimse beni o masaya oturtamaz.

Sevdiğimiz insanlar demiştim öyle değil mi? Evet..onlar yakamızda berimizde olunca hayat bir başka oluyor..Konu alakasız gibi duruyor ama..Buna serpme deniyor..

   
   2,662 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum yaz! - Etiketler : serpme, sevdiğimiz insanlar, günlük
   
 
Lütfen tüm alanları doldurmayı unutmayınız!
İsminiz :
Başlık :
Yorum :