Ana Sayfa
Profilim
İletişim
Anlar
Yaşam Mücadelesi
Umut
Günaydın Şiirleri
Mektup Kutum
Hikaye Kitabım 2
Kitaplığım
Bakımsız
Fotoğraf Sütüdyom
Laboranite
Şiir Defterim
Günlüğüm
İstanbul'da Sonbahar
Işık Sızıyor Şiirini ...
İyi bir dil arayışı
Çığlık
Issız Yol
sonbahar
Susmak bazen
yazı
:)
ışık sızıyor
Kız Nasıl İstenir?
Bazen Herkes Gidiyor
Hikayem
Annem Kime Oy Verecek
"günaydın"
yemek hikayeleri gelişmeler, aşk, sümsük, kişisel gelişim, günlük, gün başlarken, sabah, günün ritmi, üç uzun öykü, kitap tümü

Şu an sitede 16 kişi on-line
Bugün 1,986 ziyaretçi 
Toplam 15,527,767 ziyaretçi 
 
 
   
  Işık Sızıyor Şiirinin Yorumu
  19.10.2019 - Şiir Defterim
   
 

Blog'da yer alan...
Semih'in Işık sızıyor isimli şiirini yorumladım

bir yerlerden ışık sızıyor
bütün perdeler kapalı oysa
bir yerlerde ışık var
perdeler kifayet etmiyor

Şair bir yerlerden ışık geldiğini söylüyor. Yani hayatında bir yerlerde aydınlık olduğunu. Perdelerin kapalı olduğunu. Fiziki olarak ışığın gelemediğini ama onun ışığın fakrında olduğunu söylüyor. Işık burada sevgiyi ifade ediyor. 

elim ayağım
dilim dudağım
ışık içinde bak
duvarlarımda karanlıklar ayaklanıyor
isyan büyütüyorum kendime
pişmanlıklarımın gömülü topraklarında
derken ışıklar sızıyor
aralardan
           aralarımdan
ben yine pişman çocuk oluyorum perdelere tırmanan

Şairin eli ayağı, dili dudağı ışık içerisindedir. Yani büyük bir sevgi yumağı içerisindedir. Ancak bu sevgi ile mücadelesi var. Çünkü içinde karanlıklar var ve bu sevgi karanlıkları ayaklandırıypr. Kendisi ile kaldığında isyana döndüğünü vurguluyor.
Sevginin ona pişmanlıklarını hatılattığını söylüyor. Aralıklarından sızan her ışık onu pişmanlığa sürüklüyor.

Burada bir şaşırtmaca var. İroni yapmış şair. Bak diyor… elim, ayağım, dilim dudağım ışık içinde sevgi dolu ama bu ışık vücudumdaki, aklımdaki karanlıkları hatırlaran bir sevgi… İşte bu da isyan büyütmeme neden oluyor. Bundan dolayı da pişmanlık duyuyor.

sonra diyesim var öncesini bilene
hatırla beni diyesim var haykırarak
Unutulduğunu düşünüyor şair ve hatırlanmak istiyor. Bu haykırarak bağırarak istiyor.

ama nasılda unutulmuşum sardunyaların hemen yanında
hele konu pembe kırmızı beyazken
-sadece bir ışıktır bildiğim bütün dönemeçlerin sonunda-
Aklının başından gittiği anları hatırlıyor. Sardunyaların yanında unutulduğunu belirtirken aslında güzel yerde olduğunu, hayatından memnun olduğunu ancak canını sıkanın unutulmuş olmak olduğunu belirtiyor.

sabah keyfi ile karışık güneş oyunları
almış gidiyor aklımı başımdan
Sabahları sevgilisi ile küçük oyunlar oynadığı döneme dönüyor. Aynı günlerin özlemini duyduğunu belirtiyor.

bak yine ölüyor bütün gölgeleri tuğlaların
Şair düşüncelerinin ne kadar karanlıkta kaldığını tuğlaların gölgelerinin bile öldüğünü öyle bir karamsarlıkta olduğunu dile getiriyor.

geriye serzenişleri kalana kadar zavallı
bir de ışıkları olur sızan ve direnen günlerin
sen bir daha yoksul
ben her bir şeyden yoksun
Şair sevdiğine sen fakirsin ben her şeyden yoksunum diyor. Çaresizliği anlatıyor.

ama unutma!
ses vermez aklında kalan o son kelime
eğer cümle emezsen birine...
semih

Şair sonra diyor ki, eğer konuşmazsan sana söylediğim o güzel kelimelerin hepsi biter.

Genel bir değerlendirme yaptığımızda…

Dil ve kullanılan imgelerle gerçekten güzel olmuş. Tezatlarla duyguların anlatımı oldukça vurgulayıcı. Bir yandan sevdaya dair bir şeyler anlatılırken bir yandan hayatın içerisindeki gelgitler güzel bir seramoni içerisinde verilmiş.

Perdelerin kifayet etmemesi şairin önüne koyduğu bütün engellere rağmen ışığı gördüğünü hissettiğini söylemesi, inanılmaz bir yaşam arzusunun kendini var ettiğini vurguluyor.

elim ayağım
dilim dudağım
ışık içinde bak
duvarlarımda karanlıklar ayaklanıyor
isyan büyütüyorum kendime
pişmanlıklarımın gömülü topraklarında
derken ışıklar sızıyor
aralardan
           aralarımdan
ben yine pişman çocuk oluyorum perdelere tırmanan

bu bölüm çok güzel olmuş. Geçişi muhteşem. Işıktan bile karanlığın ayaklanabilmesi ve isyana dönerek pişmanlığın alevi olması. Şairin hani o ışığı sızdırmayan perdelere tımanan çocuk olması çok güzel bir anlatım.

Şairin kırgınlıkları olduğunu görüyoruz bu şiirde. Çevresindeki herkes yoksuldur ancak o yoksun kalmıştır.

Yoksulluk ve yoksunluk arasındaki uçurum… şairin bu mısralarında okuyucunun gözüne bir mızrak gibi saplanır.

Şair şiiri de güzel bitirir. İletişimin ne kadar önemli olduğunu söyler.

Bu konuda da “Unutma!” diye uyarıda bulunur.

Güzel bir şiir olmuş.

   
   217 kez okunmuştur. Yorumlar (0) - Yorum yaz! - Etiketler :
   
 
   
  << Önceki | Sonraki >>